Skip to content

Plik .bash_history, czyli historia poleceń bash'a

Ostatnia aktualizacja tego wpisu nastąpiła dnia:

Operowanie na linux'ie wiąże się w dużej mierze z wpisywaniem poleceń do terminala. Każdy kto spędził trochę czasu w tym systemie, wie, że do komfortowej pracy potrzebny jest przyzwoicie skonfigurowany shell. Domyślnym shell'em w debianie, jak i wielu innych linux'ach, jest bash. Każdy z nas na początku wpisywał wszystkie polecenia ręcznie i nawet nie wiedział, że istnieje coś takiego jak uzupełnianie pewnych fraz, czy też nazw, przy pomocy klawisza Tab . Z czasem nasz stopień poznania jakiejś dystrybucji linux'a osiąga pewien dość zaawansowany poziom i wpisywanie za każdym razem tych samych poleceń jedynie spowalnia naszą pracę. Dlatego właśnie bash, podobnie jak i inne shell'e, mają swoje pliki konfiguracyjne, w których to możemy dostosować naprawdę sporo rzeczy. W tym wpisie skupimy się na historii poleceń, która trafia do pliku .bash_history w katalogu domowym każdego użytkownika w systemie.

Konfiguracja bash'a w plik ~/.bashrc

Bash'a możemy konfigurować globalnie w pliku /etc/bash.bashrc lub też lokalnie w pliku ~/.bashrc . Jako, że te wszystkie poniższe parametry są raczej specyficzne dla konkretnego użytkownika w systemie, to nie zalecałbym ich umieszczania w globalnym pliku konfiguracyjnym. Dlatego też będziemy operować jedynie na pliku ~/.bashrc i to tam będziemy umieszczać wszystkie poniższe parametry. Po edycji tego pliku konfiguracyjnego, trzeba przeładować shell by zmiany zaczęły obowiązywać. Możemy to zrobić poniższym poleceniem:

$ source ~/.bashrc

Ilość wpisów w pliku historii (HISTFILESIZE)

Zacznijmy zatem od parametru, który określa ilość wpisów w pliku .bash_history . Odpowiada za to zmienna $HISTFILESIZE . Jeśli chcielibyśmy by w tym pliku mogło znaleźć się 20.000 ostatnich poleceń, które wpisaliśmy w terminalu, to dopisujemy tę poniższą linijkę:

HISTFILESIZE=20000

Ilość wpisów ładowanych do pamięci (HISTSIZE)

Trzeba jednak pamiętać, że polecenia mogą być dość długie i plik .bash_history może swoje ważyć. Dlatego też bash oferuje wczytywanie do pamięci tylko części tego pliku. Ile to będzie wpisów, możemy określić przy pomocy zmiennej $HISTSIZE . Jeśli chcemy by bash ładował jedynie 1000 ostatnich poleceń, to dopisujemy ten poniższy parametr:

HISTSIZE=1000

Dodawanie wpisów do historii (histappend)

Bash domyślnie podmienia plik .bash_history po zakończeniu sesji i dopiero po wylogowaniu się, wszystkie polecenia, które wpisaliśmy w tej sesji, trafią do tego pliku. Powoduje to problemy w momencie gdy jesteśmy zalogowani w paru terminalach jednocześnie. W takim przypadku, gdy wykonujemy polecenia w tych terminalach na zmianę, to po ich zamknięciu, historia poleceń będzie niekompletna i zawierać jedynie polecenia z terminala, który został zamknięty jako ostatni. Możemy jednak temu zaradzić poprzez ustawienie opcji histappend , która sprawi, że bash będzie dodawał polecenia do pliku .bash_history zamiast go ciągle nadpisywać.

shopt -s histappend

Rzeczywiste aktualizowanie pliku historii (PROMPT_COMMAND)

Jeśli nie odpowiada nam domyślna polityka bash'a odnośnie dodawania poleceń do pliku .bash_history dopiero na końcu sesji, to możemy również i ten aspekt sobie dostosować. Problem z domyślnym zachowaniem bash'a w tej kwestii jest taki, że bardzo często polecenia nie są zapisywane. Możemy się z tym spotkać przy restartowaniu czy zamykaniu systemu mając otwarty jakiś terminal. Innym problemem może być fakt, że operując na jednym terminalu nie widzimy poleceń, które wprowadziliśmy w drugim terminalu. By nakazać bash'owi zapisywanie poleceń za każdym razem gdy tylko jakieś wpisujemy do terminala, musimy odpowiednio ustawić zmienną $PROMPT_COMMAND :

PROMPT_COMMAND="history -a; history -c; history -r; $PROMPT_COMMAND"

Po co wywołujemy tyle razy history ? Parametr -a natychmiast dodaje wpisane polecenie do pliku historii. Z kolei parametr -c czyści bufor historii dla aktualnej sesji. Na koniec mamy jeszcze parametr -r , który wczytuje plik .bash_history do pamięci i ładuje przy tym wszystkie ostatnio wpisywane polecenia. Więcej informacji jest tutaj.

Ignorowanie duplikatów (ignoredups)

Wpisując szereg poleceń pod rząd, może się zdarzyć tak, że kilka z nich będzie takich samych. Wszystkie one zostaną dopisane do pliku .bash_history , co raczej nie zawsze jest pożądanym zachowaniem. Za ignorowanie duplikatów odpowiada parametr ignoredups . Po jego dodaniu, polecenie, które wpisujemy w terminalu, nie będzie dodawane do pliku historii tylko w przypadku gdy są w nim już takie same wpisy. Jeśli interesuje nas taki mechanizm, to dopiszmy do konfiguracji bash'a tę poniższą linijkę:

HISTCONTROL=ignoredups

Zmienna $HISTCONTROL może zawierać wiele opcji. Jeśli mamy już zdefiniowane jakieś, to musimy je oddzielić za pomocą : , przykładowo: HISTCONTROL=ignoredups:ignorespace .

Czyszczenie pliku .bash_history z duplikatów (erasedups)

Dodanie parametru erasedups sprawi, że wszystkie wpisy w pliku .bash_history , które pasują do aktualnie wprowadzanego polecenia, zostaną usunięte przed dodaniem tego nowego wpisu. Jeśli interesuje nas takie zachowanie, do to konfiguracji bash'a dopisujemy tę linijkę:

HISTCONTROL=erasedups

Ignorowanie poleceń poprzedzonych spacją (ignorespace)

Jeśli tylko sporadycznie chcemy aby dane polecenie nie trafiło do historii poleceń, to możemy wprowadzić taką politykę, że te polecenia, które zostały poprzedzone spacją, będą wyjęte spod mechanizmu historii bash'a. Wydaje się to być o wiele lepszym rozwiązaniem niż precyzowanie na sztywno poleceń w HISTIGNORE . Dopiszmy zatem ten poniższy wpis do konfiguracji bash'a:

HISTCONTROL=ignorespace

Ignorowanie określonych poleceń (HISTIGNORE)

Są takie polecenia, których nie chcemy zapisywać w pliku .bash_history . Weźmy na przykład exit . Czy naprawdę powinno ono trafić do pliku historii? Być może mamy szereg innych poleceń, których nie chcemy umieszczać w tym pliku. Dla tych i wszelkich innych poleceń stworzono zmienną $HISTIGNORE , w której możemy określić, jakie polecenia mają być wyjęte spod mechanizmu historii bash'a przykładowo.

HISTIGNORE="cat*:cd*:exit"

W taki sposób, wszystkie wpisy, które zaczynają się od cat , cd nie trafią do pliku historii. To samo tyczy się polecenia exit .

Data i godzina wpisów w pliku .bash_history (HISTTIMEFORMAT)

Domyślnie wszystkie wpisy, które trafiają do pliku .bash_history nie są oznaczone czasowo. W ten sposób nie jesteśmy w stanie ustalić kiedy jakieś polecenie zostało wklepane do terminala. Jeśli chcielibyśmy mieć taką możliwość, to musimy odpowiednio ustawić sobie zmienną $HISTTIMEFORMAT . Dodajmy zatem do konfiguracji bash'a ten poniższy wpis:

HISTTIMEFORMAT="%F %T "

Format daty można wyciągnąć z help'a date . W tym przypadku %F odpowiada za datę w formie 2015-11-05 , zaś %T za czas w postaci 23:09:22 .

Posty powiązane tematycznie